10 دلیل اصلی و مهم دعوا و جدل

0
322
لیزا-اوستین
[تعداد: 0    میانگین: 0/5]

 

کل قانون جهان هستی تنها در یک حکم خلاصه شده است: همسایه‌ات را همچون خودت دوست بدار. اگر به نیش زدن به یکدیگر ادامه دهید، مراقب باشید که یکدیگر را نابود خواهید کرد. دعوا می‌تواند رابطه ها را از هم بپاشد.

خداوند در کلامش بارها به دعوا و جدل اشاره کرده‎است. دعوا موضوعی جدی است که باید به آن پرداخت.

دعوا و جدال عبارت است از: کشمکش، خصومت، مجادله، مبارزه، تصادم، رقابت، ناسازگاری، مخالفت و جنگ. این‌ها چیزهایی هستند که همه ما باید در روابط خود با آن ها برخورد کنیم، مهم نیست که چه کسی هستیم و خبر خوب این است که ما می توانیم نحوه‌ی برخورد با آن ها را به روشی سالم و الهی بیاموزیم.

این مقاله به نوشته لیزا اوستین خواهر جول اوستینِ معروف می باشد. اگر جول اوستین را نمی‌شناسید به این مقاله مراجعه کنید. لیزا اوستین آسیب هنگام تولد داشته و به چیزی شبیه فلج مغزی دچار شده بود.

او هیچ تونوس ماهیچه‌ای در بدنش نداشت، رفلکس‌های مکیدن نداشت،  تا پنج ماهگی حتی نمی‌توانست به اندازه‌ی نیم اینچ سرش را از روی بالش بلند کند. او اصلا توان کافی برای چهار دست و پا راه رفتن را نداشت، فقط می‌توانست در حالت نشسته روی زمین حرکت کند و بعد معجزه ای در زندگی اش اتفاق افتاد.

در این زمینه پدرش جان اوستین کتاب معجزه در کلام توست را نوشته که تیم مثل خورشید آن را ترجمه کرده‌است. برای دریافت کتاب ایمیل خود را برای ما ارسال کنید یا به بخش لندینگ پیج در صفحه اصلی مراجعه کنید.

او اکنون بیش از 25 سخنرانی انجام داده و مقالاتی را نوشته که این مقاله هم نوشته اوست. با تیم مثل خورشید همراه باشید!

لیزا اوستین

اگر در رابطه‌ای گیر افتاده‌اید، امروز روزی است که طرز فکر خود را تغییر ‌دهید. بگذارید خداوند بینشی را در قلبتان متولد کند. از خداوند بخواهید به شما کمک کند و نشان بدهد که چه کاری می توانید انجام دهید.

ابتدا، خداوند را باور کنید تا در روابط‌تان پیشرفت کنید و بیشتر از قبل از دلایل دعوا‌هایتان آگاه شوید. 10 دلیل اصلی و مهم درگیری ها و دعوا و جدل در روابط براساس کلام خداوند به شرح زیر است:

شماره یک: خشم و عصبانیت

سلیمان نبی گفته است: مرد تندخو دعوا درست می‌کند و شخص کج‌خلق، به گناه می‌افزاید. آه، که اگر مراقب نباشیم وقتی که عصبانی می‌شویم، می‌توانیم به دردسرهای زیادی بیفتیم.

واقعیت این است که همه ما از دست مردم عصبانی می‌شویم، اما کلام خداوند می‌گوید که ما می توانیم عصبانی بشویم ولی گناه نکنیم. این کاری است که وقتی عصبانی می‌شویم انجام می‌دهیم که تأثیرات زیادی ایجاد می‌کند.

زمانی که از دست کسی عصبانی هستید، بهتر است قبل از انجام هر کاری یا گفتن هر چیزی و ایجاد جنگ و دعوا، سکوت کنید و سعی کنید آرامش خود را بدست آورید.

چند بار هنگام عصبانیت چیزی گفته‌ایم یا کاری کرده‌ایم که بعدا پشیمان شده‌ایم؟

انسان نادان تمام خشمش را آشکار میکند، اما انسان دانا آن را فرو می‌نشاند. انسان نادان تمام خشمش را آشکار می‌کند؛ اگر این کار را بکنید ممکن است دوستان‌تان را از دست دهید. اما انسان دانا، عقب نشینی می‌کند و در مورد واکنش خود فکر می‌کند.

دعوا و جدل

انسان عاقل پیش از آنکه خود را در معرض انتقاد قرار دهد، به احساسات دیگران فکر می کند. دعوا و جدل  میتواند بدون جنگ و دعوا و داد و بیداد کردن بر سر یکدیگر، حل و فصل شود.

سلیمان نبی گفته است: « جواب نرم، خشم را فرو می‌نشاند اما جواب تلخ خشم را می‌افروزد.

ممکن است بحث داغی باشد، اما حداقل درباره‌ی آن صحبت کنید! دفعه بعد که از دست همسرتان، همکارتان یا فرزندتان عصبانی بودید، عاقل باشید، آرامش خود را حفظ کنید، و پیش از صحبت کردن فکر کنید.

شماره دو: تمسخر

شخص استهزا کننده را دور کنید تا دعوا فروکش کند و مجادله و اهانت، خاموش خواهد شد. استهزا کننده کسی است که گستاخ یا فحاش است.

یکی از بدترین کارهایی که می توانید در حق یک نفر، همسر یا فرزندتان، دوستتان انجام دهید این است که آن ها را به خاطر کاستی‌ها یا اشتباهاتشان مورد تمسخر قرار دهید. با خودپسندی و تکبر با مردم صحبت نکنید. این کار آنها را تحقیر می کند. این کار، بی‌احترامی است.

افرادی که دیگران را مسخره می‌کنند به احتمال زیاد دچار مشکل اعتماد به نفس پایین هستند و فقط می‌خواهند خود را خوب جلوه دهند.

ما باید دعا کنیم که خداوند به ما کمک کند تا بر خوبی مردم تمرکز کنیم نه تقصیرات آن‌ها. اگر می‌خواهید ذره بین خود را درآورید، پس با آن نقاط قوت مردم را بزرگ کنید، نه ضعف‌هایشان. این کاری است که دوست دارید مردم برای شما انجام دهند.درست است؟

شماره سه: تنفر

تنفر موجب دعوا و درگیری می‌شود اما محبت همه‌ی گناهان را می‌پوشاند. طالوت، از داوود نبی متنفر بود و با این نفرت پادشاهی‌اش را از دست داد. نفرت مضر است و روحتان را تخریب می‌کند. کسی که نفرت در وجودش است، قربانی نفرت می‌شود. نفرت شما را اسیر خود می‌کند. طالوت، قربانی نفرتی که در وجودش بود، شد. ممکن است اشتباه بزرگی مرتکب شده باشید، اما اجازه ندهید که نفرت در وجودتان ریشه کند.

شماره چهار: شایعه‌پراکنی

همانطور که آتش بدون چوب خاموش می‌شود، دعوا و درگیری هم بدون شایعه‌پراکنی فروکش می‌کند. سخن‌چینی موجب جدایی دوستان صمیمی می‌شود. می‌دانید شایعه‌پراکنی چیست؟ شایعه‌پراکنی حرف‌های بی‌پایه و اساس یا شایعاتی درباره‌ی مسائل خصوصی دیگران است.

باید پایمان را از زندگی دیگران بیرون بکشیم. خودمان به اندازه‌ی کافی مشغله داریم که باید به آنها رسیدگی کنیم. بهتر است سرمان به کار خودمان باشد. پشت سر فرزندانتان یا همسرتان بد نگویید.

شایعه

این کارتان باعث میشود که وجه‌ی آنها در نزد مردم خراب شود. اگر نیاز دارید که با کسی صحبت کنید، پس فرد خداشناسی را پیدا کنید که بتوانید با او مشورت کنید، اما هرگز در نزد او و دیگران از خانواده‌تان انتقاد نکنید.

شماره پنج: خودخواهی

چه چیز موجب دعوا و جدل در میان شما می‌شود؟ آیا این نزاع‌ها از امیال درونی‌تان برنخاسته‌اند؟ چیزی را می‌خواهید اما آن را بدست نمی‌آورید؟ این مسئله ، مسئله بزرگی در روابط است. ما راه خودمان را می خواهیم و آن را همین الان می خواهیم داشته باشیم! اما زمانی که آنچه را که می‌خواهیم بدست نیاوریم آنچه را که داریم، دوست نمیداریم.

تمام رابطه ها نیازمند سازش، بخشیدن و فدا کردن خواسته‌های خودتان بخاطر دیگران است. شما همیشه نمیتوانید راه خودتان را داشته باشید و روابط رضایت بخش داشته باشید.

شماره شش: زبان

کلام احمق منجر به دعوا میشود. زبان ما یکی از بزرگترین مشکلات در روابطمان است. ما باید هر روز صبح زبان‌مان را وقف خداوند کنیم و بگوییم: « خداوندا به من کمک کن تا از کلامم برای قوت بخشیدن و حکمت دادن به مردم استفاده کنم. »

در کلام خداوند آمده است که در زبان انسان قدرت خلق وجود دارد. شما با کلامتان چه چیزی خلق می‌کنید؟ آیا دعوا می‌آفرینید یا صلح و آشتی؟

شما با کلامتان اطرافیان‌تان را به چه چیز ترغیب می‌کنید؟ شما با کلامتان محیط اطرافتان را خلق می‌کنید. از کلام خود برای دلگرمی دادن به کسانی که در زندگیتان هستند استفاده کنید.

شماره هفت: غرور

سلیمان نبی گفته است:

« از غرور چیزی جز نزاع برنمی‌خیزد. »

غرور مانع این می‌شود که ما اشتباهات خود را بپذیریم و اعتراف کنیم که حق با دیگری است.  

غرور، باعث میشود که ما فکر کنیم که همه چیز را میدانیم، باعث میشود که نتوانیم از همسر یا فرزندمان چیزی بیاموزیم. غرور باعث میشود که نتوانیم توانایی‌های دیگران را ببینیم. کلام خداوند به ما میگوید که خود را با لباس فروتنی بپوشانیم.

فروتنی به انسان حکمت و عزت می‌بخشد. در روابط خود مغرور نباشید بلکه بگویید: «مشکل از من بود، من اشتباه کردم. حق با تو بود. کارِت رو انجام بده.».

شماره هشت: ستیزه جویی

همانطور که زغال برای افروختن است و هیزم برای آتش، انسان ستیزه‌جو و جنگ‌طلب نیز برای برانگیختن دعوا است. اگر شما اهل دعوا هستید، پس انسان متخاصم و ستیزه‌جویی هستید. شما مدام دنبال دعوا و بهانه‌ای برای نزاع می‌گردید. این درست شبیه این است که آتشی را در روابط و خانه‌تان بیفروزید.

 اگر اینگونه هستید، آن را شناسایی و شروع به تغییر آن کنید. بعضی وقت‌ها حتی متوجه نمی‌شویم که مقصر هستیم، تا وقتی که کسی آن را به ما متذکر شود. متوجه باشید که قرار نیست همیشه حق با شما باشد یا حرف آخر را شما بگویید. به شنیدن و گوش کردنِ حرف‌های دیگران نیز اشتیاق داشته باشید.

شماره نه: اختلاف نظر

دوری از دعوا و جدل برای انسان سبب عزت و احترام است، اما انسان احمق مجادله و دعوا میکند.آیا میدانستید که میتوانید با دیگران مخالف باشید اما همچنان دوستشان داشته باشید و با آنها دوست باشید؟ حتی می‌توانید در رابطه‌ی زناشویی‌تان بمانید.

هیچ‌وقت در هیچ رابطه‌ای توافق و تفاهم کامل وجود ندارد. همه‌ی ما این حق را داریم که عقاید خودمان را داشته باشیم. گاهی اوقات باید این مخالفت را بپذیریم و راه خود را برویم. اما اگر در قدرت شما است که توافق و اتحاد ایجاد کنید، پس هر کاری که از دستتان برمی‌آید انجام دهید

ابراهیم نبی و لوط در مورد سرزمین و گله‌هایشان توافق نداشتند، اما بخاطر حفظ رابطه‌شان آن مسئله را حل کردند.

آن ها با هم فامیل بودند. ابراهیم حاضر بود بخاطر حفظ صلح با خواهرزاده‌اش بهترین قسمت زمین را فدای او کند. و به همین خاطر خداوند به ابراهیم برکت فراوانی عطا کرد.روابط، بسیار مهم‌تر از چیزهای دیگر هستند.

شماره ده: بحث پیرامون اصول و اعتقادات

دعوای لفظی نکنید، زیرا که هیچ سودی ندارد بلکه ایمانداران را ناراحت میکند و ایمانشان را تضعیف میکند. آنانی که به کلام خداوند ایمان دارند ، نباید دعوا و جدل کنند بلکه به آرامی دیگران را نصیحت کنند و نسبت به هم مهربان باشند. بخاطر باورها و اعتقاداتتان، روابط و آشنایان خود را ترک نکنید.

اگر آن ها حقیقت را از شما دریافت و باور نکنند، پس خداوند حقیقت را به آن‌ها نشان خواهد داد. با آنها جدال نکنید. بخاطر اختلاف‌هایتان، دوستانتان را در محل کار تخریب نکنید. شما باید در جهان همچون نور باشید.

قرار نیست که شما دیگران را هدایت و اصلاح کنید! آن‌ها را دوست داشته باشید، اما بگذارید که خداوند روی آنها کار کند. شما نجات‌دهنده‌ی آنها نیستید! تنها خداوند هدایت‌گر و نجات‌دهنده است و تنها اوست که می‌داند چگونه به آنها رسیدگی کند. با به کارگیری عشق خداوند در زندگی روزمره تان و تمرکز و مراقبه بر کلام خداوند، روابط‌تان سرشار از آرامش خواهد شد.

وقتی که بذر صلح و آرامش بکارید، محصولی که برداشت خواهید کرد، روابطی شاد در زندگی‌تان خواهد بود.

نظر شما چیست؟ آیا کسی پیرامون شما هست که همه یا برخی از این ویژگی ها را داشته باشد؟

دیدگاهی بنویسید

لطفا دیدگاه خود را وارد کنید!
لطفا نام خود را وارد کنید

10 − 4 =