چگونه بیشترین جدال در روابط را حل کنیم؟

0
424
چگونه بیشترین جدال در روابط را حل کنیم؟
[تعداد: 0    میانگین: 0/5]

چیزهای کمی هستند که مانند جدال در روابط بتوانند از نظر عاطفی مطالبه‌گر و از نظر ذهنی گیج‌کننده باشند و شادی ما را بخشکانند و چیزهای کمی هستند که به اندازه‌ی جدال و درگیری در روابط باعث تخریب و ویرانی زندگی‌ها شوند و بسیاری از آنها قابل اجتناب هستند؛ البته، همه‌ی آنها قابل اجتناب نیستند.

بعضی اختلافات بر پایه‌ی مسائلی هستند که برای حقیقت، عدالت و انصاف آنقدر بنیادین و اساسی هستند که وجدان بیدار می‌طلبد که محکم بر جای خود بایستیم حتی اگر باعث از بین رفتن یک رابطه شود.

اما بسیاری از نزاع‌ها و درگیری‌های ما بر سر چنین مسائل بنیادینی نیست.

نویسنده این مقاله جان بلوم؛ عضو هیئت مدیره ، نویسنده و یکی از بنیانگذاران سایت «خواسته خدا» است. او سه کتاب با عناوین: نه با نگاه، چیزهایی که دیده نمیشوند و دنبال دلت نرو نگاشته است. با ادامه مقاله همراه ما باشید:

آنها از چیزهایی ثانویه، حاشیه‌ای، بی‌مقدار و ناچیز و یا حتی خودخواهانه فوران میکنند و در چنین مواردی تنها یک راه برای برقراری صلح وجود دارد.

1» لذات و تمایلات جنگجو

در کلام خداوند آمده است که آنچه باعث جدال و درگیری در میان شما میشود از لذات و تمایلات درونی شما سرچشمه میگیرد. خداوند میداند که ما به چنین گفته‌ای نیاز داریم.

اما اینطور نیست که ما قبلا از آن آگاه نبوده‌ایم. ما اغلب آن را در خلوت خودمان میپذیریم. فقط قبولاندن آن به دیگری کار دشواری است.

چند بار در پی یک نزاع و درگیری زمانی که با خود تنها شده‌ایم خود را بخاطر رفتار و سخنان بدی که با کسی داشته‌ایم، سرزنش کرده‌ایم؟

چند بار پس از آن آرزو کرده‌ایم که ای کاش حرف‌های محبت‌آمیز و مهربانانه‌ای گفته بودیم و آشتی و بخششی را که میخواستیم با خود تکرار کرده‌ایم؟

و چند بار پس از آن وقتی که واقعا میخواستیم به کسی چیزی بگوییم، ناگهان متوجه شده‌ایم که پذیرفتن گناه و اشتباهمان بسیار سخت است و بنابراین شروع به کنترل و کند کردن عذرخواهی‌مان کرده‌ایم؟ حتی گاهی اوقات به جای حل و فصل این نزاع و درگیری، به آن جانی دوباره داده‌ایم.

چرا این کار را میکنیم؟ چرا حل و فصل نزاع و درگیری اینقدر برایمان سخت و دشوار است؟

درگیری و جدال در رابطه

2»چرا مانع و وقفه ایجاد میکنیم؟

این پاسخ را میدانیم: فقط بخاطر تکبر و غروری زشت و خودخواهانه. ما نمیخواهیم که خودمان را در جایگاه آسیب‌پذیر قرار دهیم، ما نمیخواهیم قدرت نفوذ گفتگویمان را در رابطه از دست بدهیم.

ما نمیخواهیم قبول کنیم که واقعا چقدر خودخواه هستیم. ماه همیشه پشت ابر نمی‌ماند، وقتی که حقیقت آشکار شود دیگر نمیتوان آن را مخفی کرد. ما ترجیح میدهیم لذات و تمایلاتمان را در میدان جنگ نگه داریم اما غرورمان را تسلیم نکنیم، حتی اگر به این معنی باشد که خانواده‌مان، دوستانمان و … از این آسیب دوسویه رنج میبرند.

در کلام خداوند آمده است که این امیال و لذات جنگجو، دوستان این دنیای مادی و خیانت به معنویت خوانده می‌شوند و گفته شده است که پرداختن به این لذات ما را در دشمنی با خدا قرار میدهد.

3» تنها راه برقراری صلح

شما نمیتوانید با تکبر و غرور با دیگران گفتگو و سازش کنید؛ باید غرورتان را بکُشید و به نظر میرسد که این دشوارترین مبارزه‌ی ایمانی باشد که با آن دست به گریبان شده‌ایم.

غرور دشمن درونی ما است که با ما مثل یک دوست حرف میزند. مشاوره‌های آن به نظر بسیار شبیه محافظت از خود، جلوگیری و پیشروی میرسد که ما اغلب چشم‌مان را بر روی این حقیقت که این خصلت ما و دیگران به نابودی میکشد، میبندیم.

زمانی که غرور دیگران به ما آسیب میزند مانند یک دادستان خشمگین میشویم و داوری میکنیم، اما زمانی که ما به دیگران آسیب میزنیم آن را کوچک می‌شماریم، مصلحت میدانیم، عذر تراشی میکنیم، منطقی میدانیم و دیگران را مسئول این رفتارمان میدانیم.

ما باید غرورمان را به مرگ بسپاریم. و تنها یک راه برای انجام این کار وجود دارد: باید خود را خاشع و فروتن کنیم.

4» وعده‌ی خداوند برای فروتنی

ما باید مشاوره‌ی غرورمان را رد کنیم و تعلیم پروردگارمان را بپذیریم، خدایی که میگوید «خودتان را فروتن کنید» زیرا شخص فروتن سرانجام تجلیل خواهد یافت اما شخص متکبر سرانجام به شدت خار و حقیر خواهد شد.

و بله، کار سختی است. کشتن غرور کار سختی است. این کار نیازمند شهامت و شجاعت است- شهامت ایمان.

زیرا این کار کمتر از قرار دادن خودمان در جایگاه آسیب‌پذیر نیست جایی که میترسیم طرد و رد شویم؛ در وضعیتی ضعیف که قدرت نفوذ گفتگویمان را از دست خواهیم داد؛ در جایگاهی پایین که ناچار میشویم بپذیریم که چقدر نادان و خودخواه هستیم.

ما باید به خداوند با از دست دادن سرمایه‌ی اعتبار و شأن‌مان که ممکن است در این راه تجربه کنیم و نیز با این احتمال که دیگران میتوانند از فروتنی و اعتراف ما به نفع خودشان استفاده کنند، اعتماد کنیم.

ما باید به خداوند اعتماد کنیم که وعده‌ی او قابل اعتمادتر از وعده‌هایی است که غرورمان به ما میدهد: اینکه اگر خودمان را فروتن کنیم خداوند به ما فیض و رحمت بیشتری عطا میکند، زیرا که خداوند با فرد مغرور و متکبر مخالف است اما به فرد فروتن فیض و رحمت عطا میکند. هر چقدر فروتنی بیشتری داشته باشیم خداوند هم فیض و رحمت بیشتری را برایمان میفرستد.

5» چه چیز باعث درخشش شما میشود

وقتی که گناهمان نزاع و درگیری رابطه‌مان را تغذیه میکند، غرور به ما میگوید که حقیقت را پشت پرده‌ی دفاع فریبنده و خشم تصنعی پنهان کنیم. ظاهر موقرانه به نظر با ارزش‌تر از جلال خداوند میرسد و حفظ اعتبار و شأن‌مان به نظر ارزشمندتر از حفظ روابطمان میرسد. اما خداوند به ما میگوید که با فروتنی به گناهمان اعتراف کنیم زیرا جلال خداوند و احیای رابطه بسیار بیشتر از خودنمایی ظاهری و اعتبار دروغین ما را راضی میکند.

جدال در روابط

وقتی که از طریق فروتنی، غر غر خودخواهانه و اختلافات متکبرانه را کنار بگذاریم مانند نوری در جهان میدرخشیم و نشان میدهیم که بندگان خداوند هستیم. غرور این نور را می‌پوشاند اما فروتنی امکان درخشش این نور ایجاد میکند. این فقط فروتنی است که واقعا باعث درخشش ما میشود.

افراد صلح‌آور که به روشنایی میدرخشند کسانی نیستند که صرفا بین طرفین دعوا میانجیگری میکنند بلکه کسانی هستند که فروتنی‌شان نمونه‌ی پذیرفتن گناه خود و با مهربانی بخشیدن دیگران است و نشان میدهند که چگونه این صلح برقرار میشود-تنها راهی که با آن صلح برقرار میشود.

آیا در رابطه‌تان نزاع و درگیری دارید؟ پس از سوی خداوند دعوت شده‌اید تا غروری را که در درونتان است کم کنید و اجازه دهید که فیض و رحمت بیشتری از سوی خداوند و از طریق خودتان و با فروتن کردن خودتان به سوی‌تان بیاید.

این دعوتی است تا خودتان را به خداوند تسلیم کنید و در مقابل شیطان مقاومت کنید و ببینید که از شما میگریزد.

دیدگاهی بنویسید

لطفا دیدگاه خود را وارد کنید!
لطفا نام خود را وارد کنید

19 − 15 =